لوح سبز، هديه الهى كه به دست جابر رسيد

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

جابربن عبدالله انصارى (از اصحاب نزديك و ياران مخلص پيامبر اسلام ( صلّى الله عليه وآله وسلّم ) بود) او در ايامى كه تازه امام حسين عليه السلام متولد شده بود(ماه شعبان سال چهارم هجرت) براى عرض تبريك به خانه فاطمه زهرا سلام الله عليها رفت و تبريك گفت، فاطمه سلام الله عليها لوح سبز درخشنده اى را كه نوشته اى با خط سياه در آن بود به جابر داد.

جابر پرسيد: اى دختر پيامبر صلّى الله عليه وآله وسلّم پدر و مادرم به قربانت، اين لوح چيست

فاطمه سلام الله عليها فرمود: «لوحى است كه خداوند آن را به رسولش محمد صلّى الله عليه وآله وسلّم اهدا نموده است، و در آن نام پدرم و نام شوهرم، و نام دو پسرم (حسن و حسين) و نام اوصياء از فرزندانم (نام نه امام از فرزندان حسين عليه السلام) در آن، نوشته شده است، پدرم آن را به عنوان مژدگانى (تولد حسين عليه السلام) به من عطا فرموده است».

جابر بن عبدالله انصارى، آن «لوح سبز»را گرفت، و از نوشته او رو نويسى كرد و همچنان پيش خود آن ر نگهداشت.

تا عصر امام باقر عليه السلام فرا رسيد، روزى امام باقر عليه السلام به جابر فرمود: «من با تو كارى دارم، چه وقت براى تو آسانتر است كه تو را تنها ببينم و از تو سؤالى كنم؟».

جابر گفت: «هر وقت شما بخواهى در خدمت هستم».

روزى امام باقر عليه السلام با جابر در جاى خلوت نشست و به جابر گفت: مىخواهم درباره «لوح» سؤال كنم، همان لوحى كه مادرم فاطمه سلام الله عليها دختر رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم به تو داد جابر سرگذشت چگونگى گرفتن آن لوح را(كه در بالا ذكر شد) براى امام باقر عليه السلام بيان كرد.

امام باقر عليه السلام فرمود: اى جابر! آيا آن لوح را به من نشان مىدهى

جابر گفت: آرى.

آنگاه جابر به خانه خود رفت، صفحه ورقى را بيرون آورد.

امام باقر عليه السلام وقتى كه آن لوح را ديد، به جابر فرمود: تو در آن نوشته لوح نگاه كن تا من بخوانم.

جابر به نوشته لوح نگاه كرد، و امام باقر عليه السلام آن نوشته را به طور حفظ از اول تا آخر خواند... (131)

در آن لوح نام پيامبر صلّى الله عليه وآله وسلّم و اوصياء او يعنى دوازده امام عليه السلام از حضرت على عليه السلام تا حضرت مهدى عليه السلام و شرح پاره اى از احوال آنها آمده است، حديث فوق را عبدالرحمن بن سالم از ابوبصير، و ابوبصير از امام صادق عليه السلام نقل مىكند، در پايان آن آمده: عبدالرحمان گفت؛ ابوبصير پس از ذكر «متن لوح»، گفت: اگر در سراسر عمر خود جز اين حديث را نشنيده باشى، همين حديث براى (هدايت و سعادت) تو كافى است، آن را از غير اهلش، پنهان بدار».

سخن پيامبر صلّى الله عليه وآله وسلّم درباره، اولويت امام على تا امام باقر عليه السلام

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

عبدالله بن جعفر(برادرزاده على عليه السلام) مىگويد: من و حسن و حسين عليه السلام و عبدالله بن عباس و عمر بن ام سلمه واسامة بن زيد نزد معاويه بوديم، كه بين من و معاويه گفتگو شد و آن چنين بود:

عبدالله: من از رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم شنيدم كه فرمود: «من نسبت به مؤمنان، از خود آنها اولى (مقدمتر) هستم، سپس برادرم على عليه السلام به مؤمنان، از خودشان اولى است، و هنگامى كه على عليه السلام شهيد شد، حسن بن على عليه السلام نسبت به مؤمنان از خودشان، اولى است، و هنگامى كه او شهيد شد، پسرش على بن الحسين عليه السلام، نسبت به مؤمنان، از خودشان اولى است، اى على! (پس ابوطالب) تو او(على بن الحسين) را درك مىكنى (132)

سپس پسرش محمد بن على عليه السلام (امام باقر) نسبت به مؤمنان از خودشان، اولى است، و اى حسين! تو او را درك مىكنى، سپس (تو اى حسين) دوازده امام را(در نسل خودت) كامل مىكنى».

عبدالله بن جعفر مىگويد: من از امام حسن و امام حسين عليه السلام و عبدالله بن عباس و عمر بن ام سلمه و اسامة بن زيد (كه در نزد معاويه حاضر بودند) گواهى خواستم، همه آنها گواهى دادند كه:«ما همين سخنى را كه درباره مقدم بودن پيامبر صلّى الله عليه وآله وسلّم و على عليه السلام و امام حسن و امام حسين امام سجاد و امام باقر عليه السلام، از پيامبر صلّى الله عليه وآله وسلّم نقل كردى، از آن حضرت شنيده ايم و گواهى مىدهيم».